10 YAŞINDA İRFANI HÜR VİCDANI HÜR BİRİ OLABİLİR Mİ? BÖYLE BİRİNİ TANIYOR MUSUNUZ? Ben tanımıyorum şahsen. Bizim evde bir tane 12 yaşında var. Pabuç gibi dil maşallah, her bir şeyleri benden iyi bilir, ama kuzucuğumun hiç de irfanı ve vicdanı hür değildir

10 YAŞINDA İRFANI HÜR VİCDANI HÜR BİRİ OLABİLİR Mİ? BÖYLE BİRİNİ TANIYOR MUSUNUZ?

Ben tanımıyorum şahsen. Bizim evde bir tane 12 yaşında var. Pabuç gibi dil maşallah, her bir şeyleri benden iyi bilir, ama kuzucuğumun hiç de irfanı ve vicdanı hür değildir. Bulup bulabileceği en serbest, en demokrat ana-babanın çocuğu olan bitaneciğim, isterse kendini yırtsın, eni sonu bize tabidir. 
‘Hadi oğlum koleje’ diyebiliriz.  ‘Paramız yok, yürü bakayım paşa paşa devlet okuluna’ diyebiliriz. ‘Ben hep oto tamircisi olmaya özendiydim. Olamadım. Bari sen ol’ deyip mesleğe yönlendirebiliriz. Hatta ve hatta, ‘Biz okuduk da ne oldu be yavrum?’ bile diyebiliriz.
Konu tümüyle bizim keyfiyetimizdedir. Eğitimine ve dolayısıyla geleceğine yön verecek olan yegane faktör, O’nun anne ve babası olarak bizim, irfan, vicdan ve cüzdan durumumuzdur. Halet-i ruhiyemiz ne buyurursa demek daha doğru olur aslında. 
Hal böyleyken, nasıl olup ta, şu ard arda dizilen 4’ler, irfanı hür, vicdanı hür nesiller yetişmesine vesile olacak hiç anlamış değilim.    Bahsettiğimiz, bu dünyada geçirilmiş 10 yıl sadece. Şahsen kendi adıma bu sürenin 4 katını geçirdim. Hala geleceğimle ilgili bir karar verirken, doğru olup olmadığını önce bir sorgularım. Sorgulamayan insan evladı da yoktur kanımca. 
Şimdi düşünün; 
Çocuk doğmuş, zaten ilk 3 yıl kayıp. Bu dönemde yaşadığı hiçbir şeyi, en azından  bilinç düzeyinde hatırlamıyor. Aradan bir 7 yılcık daha geçmiş. Daha dünya ne, ne değil? Hiç bir fikri yok.  Şimdi biz bu yavrucağı karşımıza alıp şöyle mi diyeceğiz?  ‘Çocuğum Hangi Okula Gitmek İstersin?’  O da diyecek ki ‘falanca okula.’ Ciddi misiniz siz ya?  Mizahı severiz toplumcak, tamam dalganızı geçin Allah sizi daha çok güldürsün ama, eğitim gibi ciddi bir konuda yapmayın şu işi Allahaşkına?
Çocuğun cevabı ‘falanca okul’ öyle mi? Çocukların büyük çoğunluğu o yaşlarda, okulsuz bir hayatı, en bi cici okula tercih ederler malum ve bir o kadar da doğal.   O zaman ne olacak peki? Fikri hür, irfanı hür, vicdanı hür çocuğun al işte yaptı tercihini. Hadi saygı duy bakalım annesi.
Ya da şöyle cevaplar muhtemel. ‘Ben uzay okuluna gitmek istiyom.’  10 yaşın favori mesleği astronotluk ne de olsa. Tabi ister çocuk. Hadi bul da o okulu memlekette, gönder çocuğu. Ha bir de futbol okullarını çoğaltmalı. Mevcutlar, talebi karşılayamaz çünkü. 

Valla düşündüm, düşündüm, işin içinden çıkamadım ben. 
‘Evet oğlum, artık büyüdün, kendi kararlarını kendin verebilecek yaşa geldin. Ne de olsa ilkokul 4. sınıfı bitirdin. Hadi bakayım hür iradenle seçiver okulunu’ cümlesi hayatın doğal akışında kurulamayacak bir cümle olduğundan, herhalde aslında bize denilen şu:
‘Ey anneler, babalar, çocuğunuz için en doğru kararları siz verirsiniz. Bu kararları da doğal olarak sizin doğrularınız belirler.’ Buraya kadar hiçbir sorun yok, kimsenin itiraz edemeyeceği bir fikir. Ama anlaşılan o ki, bu cümlenin devamı da var.  ‘Sizin doğrularınız gerçekten doğru ya da değil fark etmez, nasılsa elinizin altında, bunu değerlendiremeyecek kadar küçük, masum, gözü kapalı yavrucaklar var. Sizin tercihlerinize karşı koyamayacak kadar zayıflar. Ha işte şimdi tam bu kıvamdayken, …….’  Devamını yazmak istemiyorum cümlenin. Hem bildiğinizi tahmin ettiğimden, hem de, masumcuk yavruları, +18 yaş yetişkin oyunlarına dahil etmeye çalışanlardan pek haz etmediğimden.
Hatırlatırım Beyler, onlar henüz 10 yaşında. Hiçbir şeycikleri hür değil. Sizin sokmak istediğiniz kalıba girerlerse, ileride hür olmaları mümkün de değil.  Bizi ailecek mazur görün lütfen, alınmayalım takıma. Çünkü, kim bilir hangi büyük sermayelerin ya da çıkar gruplarının, kuralları koyup yönlendirdiği politik oyunlarınız hiç bize göre değil.