Kadınların katkısız olarak ilmik ilmik yapmış oldukları güveçler Kuşadası, Menemen, Akhisar, Kula gibi yörelerde özellikle oto yol boyunca satılıyorlar. Gökeyüp Beldesi’nde, daha önceleri 60-70 ailenin çömlekçilikle uğraştığını ama günümüzde bu sayının 25-30’a düştüğünü belirten Perizan Tangüç, “Güveç üretimi Gökeyüp’e has bir iş. Ama artık gençler bu mesleğe pek ilgi göstermiyorlar. Tek tek ellerimizle balık tavaları, su bardakları, kapama testileri, dört kuplu kavurma güveçlerini yapmak çok zor ve zahmetli bir iş. Erkekler taşları kırıp ham maddeyi ve malzemeleri hazırlıyorlar hanımlarsa güveçleri yapıp fırına veriyorlar. Hava şartlarından dolayı kışın değil yaz aylarında çalışabiliyoruz. Günde yaklaşık 50-60 parça iş çıkaranlar oluyor. Gökeyüplülerin geçim kaynağı çömlekçilik” dedi.

Tangüç, “Çocuklarım güveç yapmaya pek hevesli çıkmadılar ama küçük torunum Songül her gün yanıma geliyor. Minicik elleriyle mil hamurları karıştırıyor. Hamurları küçük küçük koparıp genel kilden yapılmış kalıp denilen altlık üzerinde onlara şekil vermeye çalışıyor. Benden sonra bu ata zanaatını devam ettireceğine inanıyorum” diye konuştu.

Yıllar önce bu yörede yapılan kazılarda sakızlı toprak denilen ve kap kacak yapımında kullanılan taş madenlere rastlanmış olduğunu belirten belde sakinlerinden Üzeyir Tekin, “O gün bu gündür Gökeyüp’te güveçler yapılıyor. Güveçler fabrikasyon değil ilkel olarak yapılıp su ve el çaputuyla biçimlendiriliyor. Yapılan her kabın altında kuruması bitinceye dek bir kalıp bulunduruluyor. Gövdelerinin biçimlendirilmesi bitince güveçler güneşte biraz bekletiliyor, sonra yine elden geçirilerek karınlama ve kulplama işlemleri yapılıyor. Daha sonra tamamen kurutuluyor, cilalanıyor ardından fırınlanıp satışa hazır hale getiriliyor. Pazarlama konusunda sıkıntı çekmiyoruz. Tüccarlar gelip toptan satın alıyorlar. Güveç üretimi bölgemiz ekonomisine hatırı sayılır biçimde katkı sağlıyor” diye konuştu.