KÜÇÜK FİRDEVS'İN VALİ'DEN BİR İSTEĞİ VAR!

“ne olursun vali amca babam işsiz benim gıdalarıma ve hastalığıma yetişemiyor. Bende arkadaşlarım gibi yürümek ve koşmak istiyorum” diye seslendi.

KÜÇÜK FİRDEVS'İN VALİ'DEN BİR İSTEĞİ VAR!

36 yaşındaki işsiz baba Erdal Çayır; “ben işsiz bir baba olarak kızımın ne ilacına nede beslenmesine yetişemiyorum onun istekleri altında eziliyorum” dedi.  Halk arasında ‘Çölyak’ tıbbi tanımlamayla da ‘Organik asidemi Fenilketonüri’ olan bu hastalıkla dünyaya geldiği günden buyana mücadele veren 9 yaşındaki Firdevs Çayır, şu günlerde oldukça zor süreç yaşıyor. Babası Erdal Çayır, kızının beslenmesi için gerekli gıdaları ve ilaçlarını almaya yetişemez hale gelmesiyle birlikte minik Firdevs’in sağlığı geriye doğru gitmeye başladı. Demirci’nin İcikler beldesinde yaşayan minik Firdevs, eğer gerekli gıdaları ve ilaçları almaya devam edemezse öncelikle 45 gün yürüyeceği güne kavuşamayacak. Öte yanda da mevcut hastalığının yanı sıra birde Sara hastalığının pençesine düşecek. Firdevs Çayır, Bir yaşından buyana 1,5 yıl arayla tam 6 kez de anjio geçirdi.  Arpa, buğday, yulaf gibi ürünleri yiyemeyen minik Firdevs, devletin karşılayamadığı ilaçların yanı sıra birde doktorların kendisine önerdiği ve beslenmesinde önemli rol oynayan meyve ve sebzeleri gramla alması gerektiğini dile getiren Erdal-Yıldız Çayır çifti, kızlarının bu beslenme programına ekonomik olarak artık yetişemedikleri dile getirdiler. Çölyak hastası Manisalı minik Firdevs, Manisa valisi  Abdurrahman Savaş’a seslenerek; “Ne olursun vali amca babam işsiz benim gıdalarıma ve hastalığıma yetişemiyor. Bende arkadaşlarım gibi yürümek ve koşmak istiyorum” dedi. 36 yaşındaki işsiz baba Erdal Çayır; yaşadıkları belde de kısıtlı imkanlarla hayattaki tek evladının hastalığına şifa olup ayağa kaldırmaya çalıştığını kızının normalde yaşıtlarına göre 25 kilo olması gerekirken gerekli besinleri veremedikleri içinde günden güne kilo kaybeder 16 kiloya kadar düştüğüne dile getirerek; “Ben hayattaki kızım için yapamayacağım bir şey yoktur. Fakat köy yerinde elimizdeki kısıtlı imkanlarla nereye kadar. Devletin verdiği 700 tl’lik evde bakım parası ile aylık 1700 TL’yi tutan ilaç ve benzeri beslenmesine yetişemiyorum. Kimseden sadaka istemediğimin bilinmesini istiyorum eğer ben köyde değil de Manisa şehir merkezindeki bir fabrikada çalışıyor olsam bu sorunlarının hiç biriyle yaşamayacağımı biliyorum. Benim tek bir hayalim var kızım yürümesi ve gözümün önünde günden güne erimemesidir. Onunda ciddi bir beslenme programına ihtiyacı var işte bu nedenle işe ihtiyacım var. Devletimiz büyüklerinden isteğim sadece budur. Ben işsiz bir baba olarak kızımın ne ilacına nede beslenmesine yetişemiyorum onun istekleri altında eziliyorum” dedi.

 


İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.