SINAV SINAV SINAV

OKS, SBS, YGS, LYS, her ne ise, öff be!

SINAV SINAV SINAV

SINAV SINAV SINAV

OKS, SBS, YGS, LYS, her ne ise, öff be!

    Nedir bu çocukların çilesi?     Hayat tek başına yeterince zor ve karmaşık zaten. Bütün dünya hayatı kolaylaştırma ve basitleştirme yarışındayken, neden biz böyleyiz anlamıyorum.       Ey! Çocuklarımızın hayatını 5 şıktan birine tik koymak üzerine kuranlar,     Ey! Doğru tiki başarının tek ölçütü sayanlar,     Yıllardır bu hayati yanılgınız yetmiyormuş gibi,     Bir doğru tik uğruna, hile hurda, yalan dolan, kopya şifre tenezzülünüz affedilir bir şeymiş gibi, ‘kişi kendinden bilir’ misali, nedir Allah aşkına bu olağanüstü güvenlik tedbirleri?      Çocuk sınava girecek öğrenci değil de, suikaste teşebbüsten aranan canlı bomba sanki. Kulağındaki küpeye, saçındaki tokaya kadar çıkart, saati bile olmasın kolcağızında. Böylelikle halel gelmesin tarafsızlığınıza. E be kardeşim o kadar tarafsızsın da türbanla nasıl alıyorsun sınava? Apaçık saçta görülüp duran toka seni tedirgin ediyor da, her şeyi saklamaya son derece müsait  türban ve mantoya göz yummak neyin nesi? Hadi Allah aşkına. Daha düne kadar türbanla almıyordun sınava, o zaman o çocuklaraydı eziyetin, şimdi devir değişti, diğer çocuklara. Ortası yok mu bu işin be kardeşim. Eziyetsiz olanı yok mu? İlla ötekileştirmenin alemi var mı?      Kendi beceriksizliğinizi örtme uğruna ve sözde adaletli sınav yapma adına, komik desem değil durumlara düşüyorsunuz. Siz çocuklara bu ölçüde güvensiz olun bakalım, oysa, o çocuklar size güvenmese yeri.    Zaten gereğinden fazla önem arz ederek, yeterince karartmışız çocuklarımızın hayatını. Altı üstü bir sınav anneler, babalar, hocalar. Sırat köprüsünden geçmiyor bu çocuklar. Eğitimlerine bir üst seviyede devam edecekler eni sonu.       Çocuk, Boğaziçi kazanır ama mutsuz. En iyi notlarla mezun olur, ama işsiz.    Ara yollarda dolanırken, eğitimin ana amacını unuttuk. Eğitimin ana amacı mutlu, sağlıklı ve kendi ayakları üzerinde durabilen insanlar yetiştirmek değil miydi? Biz çocuklarımızın mutluluğuna ve ruh sağlığına tercih eder olduk ODTÜ’yü, Hacettepe’yi. Bırakın Allah aşkına, kasmayın bu kadar, kendinizi de, çocukları da. Eminim şu sınavlardan daha önemli şeyler var hayatta. Ve yine eminim, bir anne baba için çocuğunun mutluluğundan ve sağlığından daha önemli hiçbir şey yok.      Başarı çok boyutlu bir kavram ve tek ölçütü değil yüksek puan.    Hayat başarısı önemli olan. Kendi başının çaresine bakabilmesi, yokluğunuzda hayatını idame ettirebilmesi.    Her biri ayrı bir birey onların, ve her biri ayrı bir yetenek. Bize düşen, ya da eğitimlerinden beklememiz gereken, kendilerini özgürce ifade edebilecekleri, yeteneklerini ortaya çıkartabilecekleri, ilgi alanlarını tespit edebilecekleri ortamı yaratmak. Kendini tanıyan, yeteneğinin farkında olan, sevdiği işi yapan bir insan zaten hayatta başarılı olur. Bize düşen, bu yolu açmak sadece. O yola ilgili ilgisiz bir sürü engel çıkarmak, bir sürü tuzak kurmak değil. Kanımca bu sınavlar, bu şekliyle engel, bu şekliyle tuzak. Çünkü her şeyden önce onların mutluluğunu, ruh sağlığını tehdit ediyor, huzurunu kaçırıyor. Yetmiyor, bir de kendi güvensizliğini yansıt çocuklara, Öz güvenleri de zedelensin yani. Kötü ve suçlu hissetsinler kendilerini. Başınız göğe erdi mi?

 Bu mu istediğiniz nesil?

Naime Simsaroğlu


İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.