İŞ BEĞENMEYENLERİN SAYISI İŞSİZLERDEN FAZLA!

Eskiden enflasyon canavarı ve işsizlik sosyal yaşantının en önemli iki problemiydi. Şimdi enflasyon canavarı tarih oldu, işsizlik ise ülkemizin en ciddi problemlerinden birisi hala.

İŞ BEĞENMEYENLERİN SAYISI İŞSİZLERDEN FAZLA!

İŞ BEĞENMEYENLERİN SAYISI İŞSİZLERDEN FAZLA!

Eskiden enflasyon canavarı ve işsizlik sosyal yaşantının en önemli iki problemiydi. Şimdi enflasyon canavarı tarih oldu, işsizlik ise ülkemizin en ciddi problemlerinden birisi hala. Manisa’da ise durum farklı. En azından ülke genelindeki gibi vahim değil. Konuyu biraz irdeleyelim.   Mesela Manisa Küçük Sanayi Sitesi’nde en büyük problem ne öyle sanıldığı gibi ekonomik sıkıntı ne de Kenan Evren ismi… Sitede çırak kıtlığı var. Motorlu Tamirciler Odası Başkanı Ahmet Ülke’nin ifadesine göre sadece oda üyesi 500’de fazla işyeri çırak arıyor. Yani en az 500 çırağa iş hazır. Ama yok! İş var çırak yok… Sorunun kaynağı yıllar öncesine dayanıyor. 8 yıllık temel eğitime geçilmesinin ardından çıraklık okulunun işlevi hızla kayboldu. Çocuk önceden 5 yıl ilkokulu okuduktan sonra Çıraklık Eğitim’e gelip ardından da kalfa olarak sanayide devam ediyordu.  Çıraklık Eğitim Merkezi’nin son yıllarda öğrenci sayısı hızla düştü. Bu da küçük sanayiye yansıdı. Bugün yeni sanatkar nerdeyse yetişmiyor. Ve Manisa bir sanayi şehri güya… Benzer bir durum fabrikalar için de geçerli. Kalifiye eleman yok. İş gücü kısıtlı. İş arayan çok ama iş de çok. İş arayanların büyük bölümü işini değiştirmek isteyen ya da vasıfsız elemanlardan oluşuyor. Şimdi herkes sikayetçi! İş veren de, işçi de, boşta gezen işsizler de…  Ama suç onlarda değil. Çünkü endüstri meslek liseleri, kafayı imam hatiplere takıp eğitim sisteminin içine edenler yüzünden büyük darbe yedi. Oysa Manisa gibi bir şehirde endüstri meslek lisesi mezunu olmak, Çorum’da üniversite mezunu olmaya eş değer nerdeyse. Hatta Manisa’da meslek liseli bir kişi CBÜ Fen Edebiyat’tan mezun olan üniversiteliden daha avantajlı. Meslek lisesi mezunuysan işin hazır. Üniversite mezununun böyle bir garantisi yok. Açılan onca okula rağmen hala eleman yok. Hala fabrikalar, sendikalar meslek lisesi mezunu eleman arıyor. Çarşıya bakıyorum, fabrikalardan farksız. Mağazaların çoğunun camları “eleman aranıyor” yazılarıyla dolu. Maaş veya şartların çok iyi olmadığı kesin. Ancak boş gezmekten de iyidir. Başvuran yok… Sonra İş-Kur’a bakıyorum iş arayan arayana. İktidar partisinin il binası iş arayanlarla dolup taşıyor. Bir zamanlar MHP’li belediyeye 30 bine yakın kişi başvurmuştu.  Nerede şimdi bu insanlar? Manisa’nın yüzde 10’u işsiz ise Manisa’nın işsizlik rakamları neden Türkiye ortalamasının neredeyse yüzde 50 altında.  Rakamları geçelim… Madem bu kadar işsiz var, neden kimse bulamıyor adam?   Yukarıda saydığım sebepleri detaylandırmak mümkün. Problemin özünde şu gerçek var; Manisa’da işsizlik yok değil var ama iş beğenmeyen veya işini değiştirmek isteyen insan sayısı ile işsiz sayısını karşılaştırsak herhalde işsiz sayısı daha az çıkar. Bu da Manisa’ya özgü bir durum. (Ekonomik nedenlerle işten çıkarılan kader kurbanlarını tenzih ediyorum) Neticede kimse darılmasın ama Manisa gibi bir şehirde işsiz kalmak için ya çok vasıfsız ya da çok geçimsiz olmak lazım. Hele bir de bunun üzerine iş beğenmiyorsak valla aynaya bakmak tek çare gibi… Bunun başka izahı yok çünkü.   Murat YALÇIN    

İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.