87 YAŞINDA, MENDİL SATARAK EKMEĞİNİ KAZANIYOR

Kalender Çiçek, 87 yaşında tam da hayatın tadını çıkaracağı, dostlarıyla buluşacağı, anılarını anlatmaktan keyif alacağı yaşta. Fakat Çiçek, 87 yaşında olmasına rağmen çalışıp para kazanmak, eşi ve çocuğuna bakmak zorunda. Kalender Çiçek, sokaklarda mendil satarak ekmeğini kazanıyor.

87 YAŞINDA, MENDİL SATARAK EKMEĞİNİ KAZANIYOR

87 YAŞINDA, MENDİL SATARAK EKMEĞİNİ KAZANIYOR 

Kalender Çiçek, 87 yaşında tam da hayatın tadını çıkaracağı, dostlarıyla buluşacağı,  anılarını anlatmaktan keyif alacağı yaşta. Fakat Çiçek, 87 yaşında olmasına rağmen çalışıp para kazanmak, eşi ve çocuğuna bakmak zorunda. Kalender Çiçek, sokaklarda mendil satarak ekmeğini kazanıyor. 

Kalender Çiçek, diyaliz hastası, prostat ameliyatı olmuş, yaşlılıktan dolayı ayakta durmakta zorlanıyor. 5 derece soğukta mendil satarak geçimini sağlıyor.  Eşi ve kızıyla aylık 300 lira kırası olan bir evde, 3 ayda bir aldığı 300 liralık yaşlılık maaşı ile yaşamaya çalışıyor. Kalender Çiçek, Maraş Elbistanlı. Annesini çocukken kaybetmiş, babası ile birlikte 1942 yılında İzmir’e göç etmiş. Sıkıntılı bir dönem geçirmiş. Tarımda, tekstil sektöründe, inşaatlarda çalışmış. Türkiye’nin birçok ilinde camiler, minareler yapmış. Ancak çalıştığı bütün işlerinde sigortası yatırılmadığı için emekli de olamamış.

YAŞITLARI EMEKLİ OLURKEN O ÇALIŞMA DEVAM EDİYOR

Birçok kenti gezmiş, birçok işte çalıştığı için hiçbir yerde kök salamamış Kalender Çiçek. Uzun ve zorlu yolculuğun devamında 52 yaşında evlenmiş, evlendikten 16 yıl sonra bir kız çocuğu olmuş. Çocukla birlikte sorumluluğu da artan Çiçek,  yaşıtları emekli olurken çalışmaya devam etmiş. İzmir’de yaşam koşullarının ağırlaşmasından dolayı 7 yıl önce Manisa’ya göç eden Çiçek, 7 yıldır sokaklarda ve daha çok Doğu Caddesi üzerinde mendil satarak geçimini sağladığını belirtiyor. Bir de 3 ayda bir devletin ödediği 300 lira ile geçindiğini belirtiyor. Eşinin çalışmadığını kızının okuduğunu vurgulayan Çiçek, 300 liralık kiralık bir evde oturduğunu, kira ve mutfak masrafları için hastalığına rağmen çalışmak zorunda olduğuna dikkat çekiyor.  “Cebime para istemiyorum. İşime devam edebilmek için sabit bir yerim olsun istiyorum.”diyen Çiçek, Belediye Başkanı Cengiz Ergün’e de teşekkür ederek “Benim Doğu caddesi üzerinde mendil, yara bandı satmama izin veriyorlar. Zabıta tezgâhı kaldırmam için baskı yapmıyor. Biz eşim ve kızımla yaşam mücadelesi veriyoruz. Kazandığımız üç beş kuruşla ancak karnımızı doyurabiliyoruz. Kışın titreyerek satış yapıyorum. Ben para falan da istemiyorum. Gücümün yettiği kadar çalışmak ve ailemi mağdur etmemeye çalışıyorum.”diye konuştu.  

 

 


İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.